- Yaz. Gir. - Tamam. Peki.
Tamam. Önce ekranı yenileyelim.
Şimdi format cetveline gir.
- Öyle. - Evet.
- Şimdi dosya mı? - Evet.
- Hafızada mı? - Evet.
Ve...
Bunu dosya ön kodlarına kaydet.
- Ön kod. Evet. - Tamam.
ÖN KOD B528 GİRİLDİ
Güzel. Öğrendin. Bir hafta daha, tamamdır.
Zaten geçici.
Zaten geçici dedim.
Hayat boyu bunu yapmaya niyetim yok.
- Bay Digman'a bunu dediğimi söyleme. - Peki.
Çünkü asıl yapmak istediğim yayın bölümüne girmek.
Şu an orada açık yok.
Ama bir dergi çıkarmayı çok istiyorum, kendi dergimi.
Başka yerde yazılarını yayınlatamayan yazarlar...
...ve aydınlar için bir forum olacak. Böylece...
Amacım redaksiyon ya da belli bir okuyucuya ulaşmak değil.
Onları yayınlayarak bir ivme kazandıracağım ve bu şekilde bir şey...
- Bir şey... - Affedersin, bir saniye.
HENRY MILLER YENGEÇ DÖNENCESİ
O kitaba bayılırım.
Evet. Ah, evet.
Bence Miller gerçekten harika.
"Bu bir kitap değil. Bu uzun bir hakaret.
Sanatın suratına bir ağız dolusu tükürük.
Gerçeğin, güzelliğin, Tanrı'nın hayalarına bir tekme." Öyle bir şey.
Çok iyi.
Tüm hatırladığım bu.
Bunu daha önce okudum. Yeniden okuyorum.
Bir kitabı tekrar okumam pek.
Ama bu en sevdiğim kitap.
"Oğlak Dönencesi"'nden daha çok seviyorum, "Pleksus"'tan...
...ya da "Seksus"'tan.
Güzel bir yemek yedikten sonra kendini öpermiş.
Çoğunlukla...
Bir şey soracağım. Şu kasiyer sana tuhaf geliyor mu?
Garip hareketler yapıp duruyor.
Tanrım!
Sanırım keşfedilmeyi bekliyor.
Bir kahve daha ister misin?
Hayır. Arkadaşımın evine gidiyorum.
- Ne tarafa gidiyorsun? - Güneye, Soho.
Güzel. Güzel. Çatı katı mı?
Evet. Heykeltıraştır.
Bu aralar alçıdan krem peynirli çörekler yapıyor.
Sahi mi?
Kâğıt tutucu ağırlık olarak satıyor. Almak ister misin?
Kâğıt ağırlığı mı?
Evet, isterim. Kaç para?
Bilmiyorum.
İlgileneceğini düşünüyorsan, telefonu 243-3460.
243-3460. Tamam.
- Adı Kiki Bridges. - Kiki Bridges. Tamam.
- Seninle konuşmak güzeldi. - Evet. Seninle konuşmak da.
Affedersin. Kalemini alabilir miyim?
Sağ ol.
Yengeç Dönencesi
- Evet? - Evet. Kiki Bridges orada mı?
- Benim. - Merhaba.
Beni tanımıyorsunuz. Kâğıt ağırlıklarınız için arıyorum.
- Evet? - Heykeltıraşsınız, değil mi?
Bugün kafede rastladığım bir kız sizinle kaldığını ve...
Marcy'yi diyorsun.
- Bilmiyorum. Adını söylemedi. - Bekle. Çağırayım.
Bana kâğıt ağırlıklarından ve eserlerinizden bahsetti.
Alo?
- Alo? Marcy? - Evet.
Selam, ben Paul Hackett. Bu aksam tanışmıştık.
Selam. Tabii, hatırlıyorum.
- Nasılsın? - İyi. İyiyim.
Şimdi eve geldim...
...ve kitabımı açınca numaranı gördüm ve...
Güzel.
Aramana sevindim.
Evet.
O kafe civarında mı çalışıyorsun, yoksa o mahallede mi oturuyorsun?
Hayır, sadece iyi bir arkadaşıma uğramıştım.
Aslında çok kötü tartıştık.
Bu çok kötü.
Evet, öyle.
Sebep her neyse, halledeceğinize eminim.
Öyle mi dersin? Sence gönlünü almaya çalışmalı mıyım?
Bilmem, yani... Bilirsin... Belki boş versen daha iyi.
Durum neydi bilmiyorum, ama bazen...
Bilmi... Bu... Üstüme vazife değil.
- Belki de buraya gelmelisin, Paul. - Ne?
- Belki buraya gelmelisin. - Tabii. Tabii. Şimdi mi?
Evet. Neden olmasın?
Nereye?
Howard Caddesi, No:28'deyim. Crosby'nin köşesine yakın.
- Soho'da. Zildeki isim Franklin. - Bridges değil mi?
Bridges'in üstü çizili.
Zile bas yeter.
Tamam. 45 dakika sonra?
- Evet, harika. Görüşürüz. - Tamam.
- Paul? - Evet.
Aramana gerçekten sevindim.
Ben de. Ben de.
Tamam. Görüşürüz.
- Hoşça kal. - Güle güle.
- Sadece 20'lik var. Bozabilir misin? - Tabii. Sorun değil.
Acelem yok.
Allah kahretsin!
Affedersin, param... Lanet olsun! Aman Tanrım!
Affedersin.
Param pencereden uçtu.
Borcun 6 dolar 50 sent.
Dinle, param az önce pencereden uçtu.
Şu göze koymuştum...
...köşeyi öyle hızlı döndün ki, benim hiç...
Yani hiç param yok. Gerçekten üzgünüm.
Bak, göstereyim.
Bak. 20 dolarım vardı.
Şimdi başka param yok.
Çok üzgünüm.
Franklin. Franklin.
Franklin.
- Paul musun? - Evet.
Tut.
- Selam. - Selam.
- Anahtarların. - Masanın üstüne koyabilirsin.
Beğendim.
- Öyle mi? - Evet. Çok.
Bana şu Edvard Munch tablosunu hatırlatıyor.
Neydi, "Çığrış?"
- Çığlık. - "Çığlık." Doğru.
Evet.
O tablonun üç boyutlu versiyonu gibi.
Marcy burada mı?
Nöbetçi eczaneye gitmesi gerekti.
- İyi mi? - Kontrol altında.
Burası kocaman.
Biriyle paylaşıyor musun?
Bir süre bunda çalışmak ister misin?
- Biraz ara vereyim. - Ne?
Zor değil.
Neden bahsediyorsun? Bu sana ait.
- Ne istediğini ne bileyim? - Bak, çok kolay.
Şundan birkaç tane al ve böyle yapıştır.
Tamam, geliyorum.
Evet?
Tabii ki burada. Çağırdın.
Bu senin sorunun Marcy. Ben söylemem.
Söylemeyeceğim.
Yüksek sesle konuşamam.
Tamam, acele et.
- Nasıl gidiyor? - Harika.
Omzunu yapıyorum.
Bak, gömleğine ne yapmışsın.
Ah, güzel.
- Ver, makineye atayım. - Hayır, gerek yok.
Sadece 20 dakika sürer.
Önemli değil.
Haydi.
Büyük randevun için iyi görünmek istemez misin?
Pekâlâ.
Yirmi dakika mı?
- Beklerken şunu giy. - Sağ ol.
Bütün gün bunu yapınca kendi omuzların bayağı ağrıyor.
Masaj ister misin?
- Zihnimi okudun. Yapar mısın? - Tabii.
Pek iyi beceremem.
Birkaç basit hareket biliyorum sadece.
Acıtmaya bak, doğru yoldasın demektir.
Bildiğim bu.
Pekâlâ.
- Vücudun harika. - Evet.
Bir sürü yara izi yok.
Doğru.
Bunu fark etmedim.
Baştan ayağa yara izi kaplı kadınlar tanıyorum. Bende yok.
Yara izi?
Korkunç, çirkin izler.
Şimdi sana söylüyorum.
Bilemiyorum.
Hatırlıyorum, çocukken...
...bademciklerimi aldırmam gerekmişti.
Ameliyattan sonra Pediyatri'de yeterli oda yoktu.
Bu yüzden beni yanık koğuşuna koydular.
Ama içeri girmeden önce...
...bir hemşire bana...
...takmam için bir göz bağı verdi...
...ve asla çıkarmamamı söyledi.
Çıkarırsam...
...ameliyatı yeniden yapmak zorunda kalırlarmış.
Bademciklerimin gözlerimle ne ilgisi olduğunu anlamamıştım.
Neyse...
...o gece...
...en azından ben gece sanıyordum...
...uzanıp...
...göz bağını çözdüm...
...ve...
...gördüğüm...
Tekrar merhaba.
- Affedersin. İsim uzadı. - Dert etme.
- Nasılsın? - İyiyim.
Geldim iste. İnanamazsın... Buradayım.
Benim odama gidip bu dağınıklıktan uzaklaşalım.
Olur.
Ev arkadaşın bütün gün batırıp durdu.
Beni de çalıştırdı.
Gerçek bir Soho'lu sanatçı gibi hissediyorum.
Ona ne yaptın?
Hiçbir şey yapmadım. Uyuyakaldı.
Yani, o... Yorgundu.
- Ne demek ne yaptım? - Sakin ol. Masum bir soruydu sadece.
Dinle, ben bir duş alacağım. Hemen dönerim, tamam mı?
Tabii. Evet. Bir duş almak sana iyi gelebilir.
Zor bir gün geçirdin.
Sende özel bir şey olduğunu biliyordum.
Umarım yarın erken kalkmak zorunda değilsindir.
Hayır. Değilim.
Çünkü gerçekten konuşabileceğim birisin.
Ve bu gece sanki...
Zincirlerimi kıracakmışım gibi hissediyorum.
Burada...
Burada inanılmaz bir şey olacakmış gibi.
Çok heyecanlıyım ve nedenini bilmiyorum.
Hissediyorum.
Gelmene sevindim.
Ben de.
Ot içmek istersen şurada var. Keyfine bak.
Hayır. Belki sonra.
- Alo? - Marcy orada mı?
Şu anda telefona gelemez. Notunuzu alabilir miyim?
- Greg aradı der misin? - Tabii.
Geldi mi?
2. derece YANIKLAR için
- Bu iyi geldi. - Evet.
- Pencereyi kapatayım mı? - Hayır, ben kaparım.
Tanrım! Burada yaşayan her kimse vücut geliştiriyordu herhalde.
Tanrım.
Franklin kim? Zil, geldiğimde...
Sana yatakta kalmanı söyledim sanıyordum.
Peki.
Sadece bir dakika daha beklemeni istiyorum. Söz.
- Olur. - Sen en iyisin.
- Ne, Paul? - Ne?
Ne dedin?
Hiçbir şey.
Bir şey demedin mi şimdi?
Hayır, hiçbir şey demedim.
Dediğini duyduğuma yemin edebilirdim.
Ama...
...demedim.
Bu gece uyuyabileceğimi sanmıyorum.
Bu koku ne? Keten tohumu mu?
- Nemlendirici. Cildim kuru. - Öyle mi?
Bana çok yumuşak geldi.
Lütfen.
- Ne oldu? - Hiç.
Çok hoşsun, gerçekten. Ama biraz konuşabilir miyiz?
Tabii. Elbette.
Greg aradı.
O ibne bu gece burada kaldığımı nasıl öğrendi?
Herhalde bana son erkek arkadaşını şikâyet edecek.
Böyle arkadaşlarla uğraşmak bazen zordur.
Arkadaşlar da bunun içindir.
- Biliyorum, ama kastettiğim... - Ama bu gece uğraşamam.
Aramamı istedi mi?
Söylemedi.
Pekâlâ.
Telefonu sen cevapladığın için...
...muhtemelen şey düşünmüştür...
Korkuyorum.
Sorun ne? Söylesene.
Bir kez tecavüze uğradım.
Aslında tam burada, bu odada oldu.
Eskiden burada yaşıyordum.
Şuradan girdi, yangın merdiveninden.
Boğazıma bıçak dayayıp...
...sesimi çıkarırsam dilimi keseceğini söyledi.
Beni yatağa bağladı.
Acele etmedi. Altı saat.
Tanrım.
Peki...
Yakaladılar mı onu?
Hayır.
Aslında bir erkek arkadaşımdı.
Doğrusunu istersen o sürenin çoğunda uyudum.
İşte böyle.
Kahve içmek ister misin? Buradan çıkmak istiyorum.
Kesinlikle. Bu saatte açık bir yer var mı?
Tabii, daha 2 bile değil.
Hazır mısın?
Bir şey sorabilir miyim? Bunu bütün gece sormak istedim.
- Franklin kim? - Franklin?
Franklin kocam.
Sahi mi?
Daire onun mu yani?
Ona ait, evet.
- Onunla mı yaşıyorsun? - Hayır. Türkiye'de.
Kocamla üç gün kaldım. Evlendiğimde yaşım çok küçüktü.
Kocam film hastasıydı.
Aslında özellikle bir filme saplantısı vardı.
Oz Büyücüsü.
Sürekli ondan bahsederdi.
Başta sevimli gelmişti.
Düğün gecemizde, bakireydim.
Sevişirken... Filmi izledin, değil mi?
"Oz Büyücüsü"'nü? Evet, izledim.
Neyse, sevişirken...
...o ne zaman...
...anla işte, ne zaman boşalsa...
...o an...
... "Teslim ol Dorothy!" diye bağırırdı.
Hepsi bu. Sadece "Teslim ol Dorothy!" derdi.
Biliyorum. İnlemek ya da "Ah, Tanrım." filan gibi normal bir şey demek yerine.
Bayağı tüyler ürperticiydi. Ona böyle düşündüğümü söyledim...
...ama engel olamıyordu. Kendine engel olamıyordu.
Bunun farkına bile varmadığını söyledi.
Engel olamıyordu.
Ben de her şeyi kesip attım.
Üzgünüm.
Galiba bu gece senin yaralarını deşiyorum.
Önemli değil. Alışkınım.
Onu hala çok seviyorum.
Aslında birbirimize her gün yazıyoruz.
Tabii ki bundan konuşmak istemiyorum.
- Hesabı alabilir miyiz? - Bizden olsun.
- Sahi mi? - Tabii, ne olacak.
Bu saatte farklı kurallar geçerli. Mesai saati dışında gibi.
- Sağ ol, Peter. - Rica ederim, Marcy. İyi geceler.
Tamam.
Gitmemi ister misin?
Hap beni hasta ediyor.
Seni her şey hasta ediyor, Marcy.
O adamlar verdi.
Yanmış Hastada Rekonstrüksiyon ve Rehabilitasyon
Aman...
Tanrım!
Pekâlâ...
...işte buradayız.
- Şu ota ne dersin? - Evet.
- İyi fikir. - Harika.
Bu ne cins esrar?
Kolombiya.
- Bu bir yalan. - Ne?
Bu Kolombiya esrarı değil. Esrar olduğunu bile sanmıyorum.
Satan adam öyle dedi.
Satan adam bir yalancı öyleyse. Sen de. O boktan.
Sinirlenme. Artık ondan almam, olur biter.
Bu iş boktan.
İyi misin?
O alçıdan kâğıt ağırlıkları nerede hani? Buraya bunun için gelmiştim zaten.
Bu doğru değil. Seni görmeye geldim...
...ama kâğıt ağırlıkları nerede? Şimdi görmek istiyorum.
- Neyin var? - Krem peynirli çörek şeklindeki alçı...
...kâğıt ağırlığını görmek istiyorum dedim. Getir.
- Şimdi mi? - Evet, şimdi.
Kiki'nin yatak odasındalar.
Getir o zaman. Çünkü biz burada çene yaparken...
...evimin her yerinde uçuşan kâğıtlar var...
...çünkü onları tutacak bir şeyim yok.
Pekâlâ.
Bilmiyorum, Kiki.
Üzüldüm.
- Sicim gibi yağıyor ha? - Kesinlikle.
- İşte. - Jeton bir buçuk dolar.
- Ne? - Gece yarısı itibariyle 1.5 dolara çıktı.
Şaka ediyorsun.
Bak...
- ...97 sentim var. - Hayır.
- Dışarıda deli gibi yağıyor. - Hayır.
İnsaf et lütfen. Sadece eve gitmek istiyorum.
Üzgünüm, bunu yapamam. İşimi kaybedebilirim.
Kim bilecek tam olarak?
Bir partiye gidip sarhoş olabilir, birine söyleyebilirim. Kim bilir?
Bana bir kahrolası jeton verir misin?
Hayır, lanet olsun! Sana jeton veremem. Jetonlar 1.50$.
97 sente satamam. Para kaybederiz.
İşte, tren geldi. Haydi, bana jeton ver! Haydi!
- Yardımcı olabilir miyim? - Evet, trene binmek istedim.
Ters yöndeydi.
- Sana söylüyorum. - Biliyorum. Özür dilerim.
Bunu hiç yapmadım. Bana ne oldu, bilmiyorum.
Jeton pahalanmış ve 97 sentim var.
Trene binmeyeceğim bile. Binmeyeceğim. Özür dilerim.
Benim trenim.
Ona binecektim. Çok sağ ol.
Dolunay var herhalde.
Bir şey alır mısın?
97 sentim var.
Çok sayılmaz, değil mi?
Hayır. Hayır, değil.
Bir şey ısmarlamam şart mı? Şurada biraz oturabilir miyim?
- Evet. Tabii. - Sağ ol.
Ne zaman istersen.
İmdat! Bu işten nefret ediyorum!
Ne alacaksın?
Bir şey istemiyorum. Sadece oturmak istiyorum.
Olur mu?
- Tabii. - Sağ ol.
Ama niyetin arkadaş edinmekse, pek umutlanma.
Bayağı sakin bir gece.
Evet.
- Saat geç. - Burası için değil.
Genellikle bu saatte kalabalık olur.
Önemli değil, gerçekten. Sadece yağmurdan kaçtım.
Umarım birazdan diner.
- Eve gitmek istiyorum. - Metro çalışmıyor mu?
Ama şu anda meteliksizim, anlıyor musun?
Tanrım. Ben sana parayı veririm.
Sahi mi? Bunun benim için anlamını ifade edemem.
- Olamaz. Bir tane daha mı? - Ne? Bir ne daha?
Bu adam benimle aynı apartmanda. Bu gece buraya üç kez gelip...
...mahalledeki üç soygunu haber verdi, hepsi bu gece.
- Kahretsin. - Ne?
Ne?
Bu gece evdeki hırsız alarmını açtım mı hatırlamaya çalışıyorum.
Bazen unutuyorum.
Her neyse.
Önemli değil. Tamam.
Tamam, tamam. Boş ver. Önemli değil.
Kasayı açmak istiyorum. Şimdi müşteri doluşursa?
Evet, anlıyorum.
Anahtar? Anahtarın yok mu?
- Evet, ama evde bırakıyorum. - Tüh. Bu çok kötü.
Dinle, şu an buradan ayrılamam, ama bana bir iyilik yapar mısın?
- Metro parasına? - Mümkünse.
- Tamam. - Spring Caddesi, 158'deyim. En üst kat.
Dur bir dakika. Ne yapıyorum?
Doğru.
Sen beni tanımıyorsun, ben de seni.
Seni soyabilirim, değil mi? Bunu mu düşünüyorsun?
Seni soymayacağım. Hayır.
Bu gece başıma gelenlerden sonra...
...yapmak istediğim son şey birinden çalmak.
Sadece evime gitmek istiyorum.
Bak, al.
Anahtarlarım. Bu teminatım olsun.
Geri gelmezsem, bunlar senin. Sahip olduğum her şey senin.
Sadece eve gitmek istiyorum. Sende kalsın.
Tamam, peki. Güzel. Al.
Kasanın anahtarları elektrik düğmesinin üstünde asılı.
Alarm da düğmenin altında. Öten bir kırmızı ışığın yanması lazım.
- Öten kırmızı ışık. Spring, 158. - En üst kat.
Hemen dönerim.
Olamaz.
Tanrım.
Yüce Tanrım.
- Phil'den ne gelmiş? - Okumak istemiyorum.
Kıskanıyorum. Telefonda bile bronzlaştığı belliydi.
Bu bizim sevgili mahalle hırsızımız mı acaba?
İstediğini aldın mı, yoksa gelip eğlenceni mi bozduk?
- Kimsin? Burada oturmuyorsun. - Tom'un bir arkadaşıyım.
Hangi Tom? Burada üç Tom var.
Bakın çocuklar, hırsız değilim. Çek ellerini.
- Hangi Tom diye sordu. - Tom'un soyadını bilmiyorum.
En üst katta. Orada kaç Tom var?
İçeri nasıl girdin?
Anahtarlarını verdi. Bak. Görüyor musun?
Anahtarları verdi, ben de girdim.
Kusura bakma, ama burada sırf geçen hafta 8 soygun oldu.
Tamam, üzgünüm. Peki. Bunu bilmiyordum.
Bu gece RadioShack'i soyacak mıyız dostum?
Gelecek haftayı bekle. Yeni modeller geliyor.
Hey! Onu nereden aldınız?
Kiki! Tanrı aşkına, ne oldu?
Anahtarları at. At. Dikkat et.
İşte öyle. At haydi. Aferin.
Dayan, Kiki.
Orospu çocukları!
Ne yapmışlar?
Herifler denizci mi? Şuna bak.
Ne kadar ayrıntılı. Saatler sürmüş olmalı.
- İçeri nasıl girdiler? - Kim nasıl girdi?
- Hırsızlar. - Hırsız mı? Ne hırsızı?
Heykelini ve televizyonunu alanlar.
Tanrım.
- Neil'le Pepe mi? - Kim?
Onlar Neil ile Pepe'ydi. Arkadaşlarım.
Televizyonumu 300 papele sattım.
Heykelimi nasıl aldın?
- Bu herif mi? - Evet.
Ben Horst.
Ben Paul. Merhaba.
Bugün kabalık etmişsin Paul.
Kendinden çok utanmalısın.
Utanıyorum.
Bana ne oldu, bilmiyorum.
Disiplinsizlik.
Muhtemelen.
Başladığını bitirmek için çok geç değil.
Marcy, ben Paul.
Merhaba.
Dinle, sana bir özür borçluyum.
O şekilde çekip gitmemin bir mazereti olamaz. Özür dilerim.
Sadece anladım ki...
...aramızda bir şeyler olmayacak...
...ve seni bir daha görmeyeceğim. Hiçbir mazeretim yok.
Galiba biraz ürktüm, anlıyor musun?
Kocan hakkındaki hikâye, sonra erkek arkadaşın.
Çok acayipti.
Neydi o öyle?
Ve bir terslik olduğu kanısına vardım...
...ya da sende yanık gibi bir şeyler olduğu.
Buna dayanamadım.
Özür dilerim. Bana ne olduğunu bilmiyorum.
Bilmiyorum. Belki zamanlama yanlış olabilir...
...ama gitsem iyi olacak.
Tamam mı?
Marcy?
Marcy.
Ne...
Yatmadan önce 1 adet - Seconal
Yüce Tanrım! Marcy.
Olamaz! Nefes al. Nefes al.
Kiki! Kiki! Haydi.
Tanrım!
Olamaz!
Düşün.
Kiki! Horst!
Paul ve Marcy, Horst'la Kulüp Berlin'e içmeye gidiyoruz.
İsterseniz bize katılın. Batı Broadway'le Grand'ın köşesi.
Görüşürüz! Kiki.
Allah kahretsin.
Santral, polisi bağlayın.
Bir ölüm ihbarı yapmak istiyorum.
Tanrım.
Olamaz.
ÖLÜ KİŞİ
Selam, benim. Başardım. İşi bıraktım.
Ne yapayım?
Gidip birer içki içelim. Kutlayalım. Pier Three açık.
Bak bayan, derdin ne bilmiyorum...
...ama ben eve dönebilmek için o bara gidip anahtarlarımı almalıyım.
Ah, şuna bak.
KAPALI Yarım saat sonra dönerim
Simdi ne var?
Bu inanılmaz.
Ne cehennemde bu?
Yolun karşısında oturuyorum. TV izlerken yemeğe ne dersin?
Durun bir dakika! Neil, Pepe! Durun! Bilmiyordum!
Yine o herif. Gazlayalım buradan.
Bilmiyordum.
Tanrım.
Benim eve?
The Monkees'i sever misin?
Adın ne?
Julie.
Benimki Paul.
Kötü bir gece, değil mi Paul?
Moralin bozuk görünüyor.
Bu gece bu yakaya geçtim.
Yüce Tanrım.
Bu kızı... Bu kızı tanımıyordum bile.
Tanrım.
Onu tanımıyordum bile.
Dur.
Bu daha iyi mi?
"Chelsea Morning."
Devam et. Derdin ne? Anlat.
İyiyim, gerçekten. Birazdan başından giderim.
Aşağıyı açmalarını bekliyorum.
Anahtarlarımı alıp eve gideceğim.
Of.
Haydi, tatlım. Sorunlarını anlat.
Sanmıyorum.
Paul, neşelen. Nedir bu?
Bu keder, kasvet. Bırak kendini. Haydi.
- Neden bahsediyorsun? - Haydi, dertlerini anlat bana.
Ne cehennemde bu adam?
- Saat kaç? - Çok geç.
Tanrı aşkına.
O işten nefret ediyorsun demek?
Evet. İki işimden de nefret ediyorum.
Öyle mi? Başka ne iş yapıyorsun?
Alt kattaki fotokopicide çalışıyorum.
Alt kattaki?
Evet. Tam üstündeyiz.
Anahtarlar bende. Gidip bakmak ister misin?
Hayır, sağ ol. Bir gece için yeterince heyecan yaşadım.
Berbat bir is...
...ama istediğim zaman bedava fotokopi çekiyorum.
Yaşasın.
"Yaşasın" ne demek? Bana şirin görünmeye mi çalışıyorsun?
Bu saçmalığa katlanmak zorunda değilim. Ne oluyor böyle?
İmalı cevap almadan bir laf edilmiyor size. Her lafımı çok iyi tartmak zorundayım.
Anlamıyor muyum sanki? Farkındayım.
Fotokopicide müşterilerin benimle alay edişini duyuyorum.
Bir şey ima etmek istemedim.
Yağmur yağıyordu ve seni evime davet ettim.
Mecbur değildim, öyle değil mi?
Bir kere, sen aptal değilsin.
Faturaların KDV'sini hesaplamakta zorlanıyorsam ne olmuş?
Allahın belası %8 zor!
Birkaç hata yapıyorum. Dava edin! Avukatınızı arayın!
Tamam, yapma. Özür dilerim. Öyle demek istemedim.
- Oturmak ister misin? Gel. - Peki.
Kabalık ettiğim için özür dilerim. Gerçekten.
Ağlama artık. Lütfen.
Ne gece.
Hey, Paul?
Saçımı beğendin mi?
Evet. Evet, beğendim.
Öyleyse dokunsana.
- Bozmak istemem. - Bozmazsın.
- İstiyor musun? - Evet.
Pekâlâ.
Duydum, o. Bu o. Duyuyorum. Onu duyuyorum. Hayır, bir şey yok.
Şükürler olsun, geldi. Eve gidebilirim.
Affedersin. Ne oldu?
Hiç. Sadece...
Ne sanmıştım biliyor musun?
Benden hoşlandığını sanmıştım.
Seni yağmurdan kurtardım, şimdi gitmeyeceksin, öyle değil mi?
Tamam. Pekâlâ. Ben şimdi...
Şöyle yapacağım:
Bara gideceğim, patronuna anahtarlarını geri vereceğim.
Sonra kendi anahtarlarımı alacağım ve geri geleceğim. Tamam mı?
- Hepsi iki dakika sürer. - Ya, tabii.
Julie, iki dakika. Tamam mı?
Hey, ne oldu sana?
Uzun, zor bir hikâye.
Doğrusu, sen gelmek bilmeyince beni gerçekten soyduğunu sandım.
Bakmak için burayı kapattım. Komşum içeri aldı. Seni giderken görmüş.
Onun da gözü seni pek tutmamış.
Fakat buradasın.
Gerçekten endişelendirdin beni.
İçki? İhtiyacın olduğu belli.
Orada güçlü bir afrodizyağın yoktur, değil mi?
Canı istemiyor mu?
Hayır, onun için değil. Bana.
Öyle görünüyor ki, kendimi garsonlarından biriyle...
...bir ilişkiye soktum.
- 1965 Arı Kovanı Güzeli. - Evet.
Nasıl olduğunu sorma.
O zaman bırak git. Ne yapacak, intihar mı edecek?
Terminal.
Ne oldu, Rich?
Biliyor musun, haklısın. Anahtarlarımı ver. Eve gideceğim.
Ne oldu?
Kız...
Kız arkadaşım...
...bir süre önce kendini öldürmüş.
- Uyku hapı yutmuş. - Yüce Tanrım.
- Olamaz. - Evet.
Tartıştık, evimden taşınmasını söyledim.
Benim suçum.
Tanrım.
Marcy. Marcy, Marcy...
Marcy!
Ne diyeceğimi bilmiyorum. Ben...
- Ne diyeceğimi bilmiyorum. - Ne diyebilirsin ki?
Ne de olsa senin suçun değildi.
Ben şimdi... Şimdi dönerim, tamam mı? Sakin olmaya çalış.
- İyi misin? - Evet, tabii.
- Ama iki dakika dedin. - Biliyorum. Biliyorum.
- Özür dilerim. Üzgünüm. - Beni özledin mi?
Hayatımda hiç kimseyi özlemediğim kadar çok özledim seni.
- Sahi mi? - Ne kadar özlediğime inanamıyorum.
- Gerçekten özledim, yani... - Bu çok şeker.
Sana bir hediye vereceğim.
Yapma. Gerçekten hiç gerekmez.
Seni ne kadardır tanıyorum, bir saat?
Hayır, hayır. Geri geleceğini söyledin ve geldin.
Bugünlerde, bu övgüye değer bir şey...
...ve ödüllendirilmeli.
- Bu ne, biliyor musun? - Hayır.
Bu alçıdan bir krem peynirli çörek şeklinde kâğıt ağırlığı.
Buralı bir sanatçıdan aldım.
Kiki Bridges. Hiç duydun mu?
Julie...
...geri geleceğime söz verdim ve geldim.
Şimdi gerçekten gitmek zorundayım.
Uyumam gerek. Anlıyorsun, değil mi?
Ve seni tekrar göreceğime söz veriyorum.
Göreceğim. Tamam mı?
İyi misin?
Niye bunu sorup duruyorsun? Neyin var, deli falan mısın?
Telefon numaralarımızı verelim. İster misin?
- Telefon? - Evet, haydi.
Harika bir fikir. Şuraya yazıyorum. Tamam. Senin numaran ne?
Numaram 5-4433. Hatırlaması çok kolay.
5-4433.
Eksik numara ama neyse.
5-4433.
- Tamam. - Hayır, KL5-4433.
Affedersin. Tamam. Tamam. Üzgünüm, affedersin.
- Tanrım. - Dur.
Çek şunu gözümün önünden. Tanrım!
Öyle mi?
Pişman olacaksın, gününü göstereceğim!
Şaka ediyorsun. Yine mi?
Ne oluyor?
Bu gece burada bitirelim. Sırtım beni öldürüyor.
Yapma. Heykelimi arayalım, dostum. Buralarda bir yerdedir.
Sinirimi bozuyor. O heykel ömrümde satın aldığım ilk şeydi.
Para ödeyince neler oluyor, görüyor musun?
Biri çalıyor. Lanet olsun.
Buralarda bir yerde olmalı. Mercer Caddesi'ne bakalım.
Tom?
Tom, benim, Paul.
Girmeye korktum, çünkü insan onlara rastlamak istemiyor.
Kimi uyuşturucu almış oluyor. Bıçak mı taşıyorlar bilemiyorsun.
Bir saat dışarı cıktım.
Döndüğümde kameralar, lensler, her şey gitmişti.
- Sigorta acenteni aradın mı? - Sigortam yok, hem...
Yine o adam. Hey!
Kaçırmayın.
- Nereye gittiğini biliyor musun? - Bu tarafa gidelim. Belki şudur.
Haydi, şu leş suratını çıkar buradan. Defol.
- Hey, ahbap, nereye? - Tuvalete?
Tuvalete mi geldin? Tuvalet yalnız müşteriler için.
Sipariş vereceğim, gerçekten. Tuvalete girmek istiyorum, tamam mı?
Hey, duymadın mı beni?
Yürü, sokak köpeği seni. Çık buradan ve dışarıda kal.
Mönü masada. Keyfine bak.
Servis açtım.
Teşekkürler.
"Paul ve Marcy, Horst'la Kulüp Berlin'e içmeye gidiyoruz."
Arabam için parkmetreye bir çeyreklik atacağım.
Bakalım. Bir hamburger, orta pişmiş, bir kahve alacağım.
Girebilir miyim?
Şu anda içeri alamam.
Kulüp için daha uygun bir zamanda...
...içeri alınmam mümkün mü?
Mümkün, ama şu anda değil.
Yarabbim.
Çok istiyorsan zorla girmeyi deneyebilirsin.
Paran var mı?
Evet, param var. İstediğin bu mu? Para mı?
Niye baştan istemedin dostum?
Al. Fazla değil, ama bu kadar var.
Alıyorum, çünkü deneme şansı verilmediğini hissetmeni istemem.
Çeyreklik sende kalsın.
Yine de birkaç dakika beklemen gerekecek.
Selam Mott.
O niye beklemek zorunda değil?
Bu gece Mohikan gecesi. Mohikan saçın olsa girebilirdin.
Yapma. İkimiz de yetişkiniz.
Girmeme izin versene!
Gerçekten girmek istiyor musun?
Evet. Çok önemli. İçeride beni bekleyenler var.
Girmeme izin ver.
Emin misin?
Evet, eminim.
Gelen var, gelen var.
- Sola, dümdüz. - Ne?
Şuraya. Dümdüz git, şurası.
- Bu herifi Mohikan yap. - Zevkle.
Kiki! Kiki! Horst!
Kiki! Horst!
Marcy öldü! Neil ve Pepe hırsız!
Ben meteliksizim! Yardım edin!
Hayır! Yapmayın!
Yarabbim, ne yaptılar bana?
Tanrım. Öldüreceğim o barbarları. Öldüreceğim.
Kel. Tanrım! Silah alacağım.
Kimse yok mu?
Taksi. Taksi.
Buraya gel.
- Ah, çok özür dilerim. - Sorun değil.
Bu harika. Bak, parayı buldum.
Harika değil mi? Beni geri götürebilirsin.
Harika. Hemen dönerim.
- Nasılmış, gör! - Hayır, gitme! Hayır!
Olamaz.
Hayır, hayır, hayır.
İnanmıyorum. Gördün mü?
- Koluna bak. Kanıyor. - Harika.
Kendimi berbat hissediyorum.
Dinle, benimle gelsene, koluna sargı yapayım.
- Hayır, sağ ol. O kadar ciddi değil. - Israr ediyorum.
Hayır.
- Telefonun var mı? - Evet.
Affedersin. Ben...
Bu gece başıma gelenlere inanamazsın.
İnanamazsın.
Dondurma satıcısıyım. "Bay Yumuşacık."
Ne?
Yanlış anladın. İsini sormadım.
"Bu gece başıma gelenlere inanamazsın." dedim.
Sıkıcı değil.
Hem kendi Bay Yumuşacık kamyonum var. Değil. Sıkıcı değil.
Ayrıca Sınıf 4, New York şoför ehliyeti lazım.
Kimin var bil. Tek başıma aldım.
Manhattan, lütfen. Peter Patzak'ın numarasını alabilir miyim?
P-A-T-Z-A-K.
- Kalem lazım mı? - Hayır.
Mulberry Caddesi'nde.
Teşekkürler.
Beş, sekiz, bir, dokuz...
...altı...
...iki.
Bu komikti. Komikti.
Patzak, lütfen. P-A-T-Z-A-K. Mulberry Caddesi, Manhattan.
Teşekkürler.
- Beş, sekiz, altı, iki... - Yapma.
Dokuz, üç, sekiz, sıfır.
Şimdi unuttum numarayı.
Derdin ne senin? İyi misin?
Korkunç, berbat bir gece geçiriyorum. Anlıyor musun?
Seni eğlendirmeye çalışıyorum.
Eğlence istemiyorum! Bunu yaptığım için üzgünüm. Affedersin.
Stres... Tanrım.
Bu gece evime gidemiyorum, anlıyor musun? Eve gidemiyorum.
Ve çaresizlik içinde...
...bu gece kalacak bir yer arıyorum. Uyuyacak. Tek istediğim uyumak.
Spring Caddesi'nde kalabilirim, ama istemiyorum.
- Neden? - Ne neden?
Niye orada değilsin? Spring Caddesi'nde. Git.
Çünkü orada oturan barmenin kız arkadaşı bu gece intihar etti.
- Benim yüzünden olduğunu sanıyorum. - Olmaz o zaman.
Doğru, olmaz. Olamaz.
Buna ihtimal yok.
Yani bu telefonu etmeme izin verirsen...
...bana büyük bir iyilik yapmış olacaksın, gerçekten.
O bekleyebilir.
Kolunu yaraladım, şimdi de sarmak istiyorum, lütfen.
Pekâlâ.
- Bunlar nasıl oldu? - Ne?
- Bugün kartonpat yapıyordum. - Bu da ne?
"Dün gece bir adam, Manhattan'ın Soho bölgesinde...
...öfkeli bir çete tarafından kol ve bacaklarından parçalandı.
Polis adamı teşhis etmekte güçlük çekiyor, çünkü paramparça olmuş...
- ...giysisinde kimlik bulunamadı." - Paramparça?
"Ayrıca yüzünün tamamı tanınmayacak şekilde yumruklanmış..."
Bırak şunu. Şu anda böyle şeyleri kaldıramam.
Bir adam yüzünün böyle yumruklanması için ne yapar?
- Tanrım! Niye bu kadar acıyor? - Mikrop kapmış.
- Dokunma! - Çıkarmak istiyorum.
- Buldum, yakacağım. - Hayır. Yakmayacaksın.
Kibrit lazım. Komşuya sorayım.
- Hayır bayan, hayır! - Adım Gail!
Bayan, hayır!
Kibrit yok. Yeter artık.
Nereye gidiyorsun?
Eve gidiyorum. Artık yürüyeceğim.
- Ne kadar uzakta? - Doğu 91. Cadde.
Doğu 91, şaka mı ediyorsun?
Seni sevdim ve neden bilmiyorum ama...
Bay Yumuşacık kamyonumla seni eve bıraksam? Bu nasıl?
- Kamyon nerede? - Hemen köşede.
Gelsene.
Haydi.
- Ne oldu? - Kapa çeneni.
- Ne? - Kapa çeneni.
Ne oldu?
- Sen öldün ahbap. - Ne?
Gail.
Gail, ne yapıyorsun? Ne oldu?
Ne... Gail? Ne bu? Hala beni eve bırakacak mısın?
Bana niye öyle bakıyorsun?
Bu o! Şurada, düdüğün yanında. Bu o! Yakalayın!
Allah kahretsin!
İmdat! İmdat! Polisi arayın!
Oğlunuzla aynı okula gittim!
Yani, anne, benim! Ben... Allah kahretsin!
Çok aptalsın! Yeter! Kes şunu!
Herhalde bunu da bana yıkarlar.
Ne istiyorsun benden? Ne yaptım?
Basit bir bilgi işlemciyim, İsa askına!
Affedersiniz. Merhaba.
Acaba siz...
Korkmayın.
Bana yardım eder misiniz? Lütfen yardım eder misiniz?
Ne yapmamı istiyorsun?
Nerede oturuyorsunuz? Beni eve götürür müsünüz?
Çünkü yapmayacağım bazı şeyler var, anla işte.
Baştan söylüyorum.
Başlamadan önce sana bir şeyi söylemek zorundayım.
Daha önce hiç bir erkekle yapmadım.
Biraz gerginim.
Dinle, ben...
Telefonunu kullanabilir miyim?
- Tabii, şu... - Görüyorum. Harika.
- Santral. - Polisi bağlayın lütfen. Hemen.
Bir dakika.
- 12. Bölge, Fitzgerald. - Memur bey. Tanrıya şükür. Tamam.
Adım Paul Hackett. Soho'dayım. Tam adresi bilmiyorum.
Bir mahalle çetesi peşime düştü.
Ne yaptıklarını bildiğinize eminim.
Hayatımın ciddi bir tehlikede olduğuna inanmak için her türlü sebebim var.
Anlaşılan o ki, bu mahallede...
...bir dizi soygun gerçekleşmiş.
Git biraz uyu ahbap.
Alo? Alo?
Alo?
İnanmıyorum...
Allah’ım.
Affedersin. Acaba...
...birkaç saat kanepende kestirebilir miyim?
Yorgunluktan ölüyorum.
- Neden evine gitmiyorsun? - Ahbap...
...bütün gece kendime bu soruyu sordum.
Ee? Ne oldu peki? Neden gidemiyorsun?
Pekâlâ.
Bu gece bir kafede bir kızla tanıştım.
Bana telefonunu verdi. Eve döndüğümde onu aradım.
Gel dedi. Takside bütün param camdan uçtu.
Sonra bu kızı tanıdım ve doğrusu pek anlaşamadım.
Olmadı, ben de çıktım.
Bu gece metroya binmeye çalıştım. Jeton pahalanmış. Biliyor muydun?
- Evet. - Biliyor muydun?
Ben hiç bilmiyordum.
Eve gidecek kadar param yoktu. Sonra bir barmenle tanıştım.
Parayı vermek isteyen çok iyi bir adam.
Gerçekten parayı vermek istedi.
Aslında bu heykeli satın almışlar.
Bunu hiç bilmiyordum.
O da bana çok kızgındı ve onu suçlamıyorum.
Arkadaşına davranışımdan dolayı. Bağışlanamaz.
Özür dilemek için odaya gittim, ama çoktan intihar etmişti. Geç kalmıştım.
Ve tam bana parayı vermek üzereydi ki, telefonu çaldı.
Bu gece kız arkadaşı intihar etmiş.
Bu tesadüf mü? Hayır, çünkü görmek için...
...buraya geldiğim kız da ölmüştü.
Çünkü ikisi de aynı kızdı. İkisi de öldü.
Buna inanamadım.
Buraya kız arkadaşıyla şey yapmaya geldiğimi bilmiyordu, anlarsın ya.
Çünkü bilse suratımı alır ve darmadağın ederdi.
Neyse ki her şeyi gören bir kız vardı. Telefonunu kullanmama izin verdi.
Çok da kibardı. Telefonunu kullanacaktım. Hepsi bu.
Kullanacaktım. Ahizeyi kaldırıp koyacaktım. Yukarı, aşağı.
Şimdi dondurma kamyonunda, beni öldürmeye çalışan o!
Hepsi beni öldürmeye çalışıyor. Sadece evden çıkmak istemiştim...
...belki hoş bir kıza rastlamak. Şimdi bunun için ölmem gerekiyor!
Bu o kız. Bu Julie. Bu o. Bak.
Julie! Julie, benim!
Ne yapıyorsun? Buraya gel.
Aman Tanrım. Bu o. Bu o. İnanılmaz.
Hayır.
HIRSIZ - DURDURUN!
Neyin var senin?
Bana yardım etmelisin. Yardım etmelisin.
Kendine gel, tamam mı?
- Bir bardak su alabilir mi? - Onlara söylemelisin.
Benim suçum olmadığını söyle. Ben yapmadım. Ben yapmadım.
Daha açık anlatman lazım.
Morgdan şimdi geldim. Benim de kafam pek yerinde değil.
Beni öldürmek isteyen öfkeli bir çete var.
Evlere girip soyduğumu sanıyorlar.
Senin evin anahtarı bendeydi, soymadım.
Seni kolayca soyabilirdim, ama yapmadım. Hırsız değilim. Tamam mı?
Hırsız değilim.
Pekâlâ. Tamam. Burada kal.
Dur! Nereye gidiyorsun?
- Anahtarlarını getirmeye. - Tamam.
Teşekkürler. Teşekkürler. Git. Ben buradayım.
- Sakin ol. - Olurum, olurum.
Sağ ol.
Kavramsal Sanat Partisi KULÜP BERLİN ÖZEL PARTİ
Buradaymış!
Senin için ne yapabilirim?
- Niye bu kadar boş? - Yalnız davetiyeyle.
Herkes nerede peki?
Bilmem. Evde kalmış olmalılar.
O kim?
June. Her zaman buradadır. Genelde kimse fark etmez.
İlgileniyorsan acele et. Birkaç dakika sonra kapatıyorum.
Affedersiniz bayan.
Dikkatimi çektiniz ve merak ettim...
...acaba...
...benimle...
...bir içki içer misiniz?
Sadece sohbet.
Gerçekten çok...
...çok kötü bir gece geçiriyorum...
...ve benimle birazcık oturup...
...konuşacak birini bulamıyorum.
Bana bağırmadan konuşacak, anlıyor musunuz?
Elbette bu durumda size yaklaşmazdım...
...eğer...
...alışılmadık bir biçimde...
...ilgimi çekmeseydiniz.
Evet.
İste.
Size içimi boşalttım.
Mümkün mü?
- Bunu niçin yapıyorsun? - Neyi?
Benimle flört ediyorsun...
...sigaranı paylaşıyorsun...
...dans ediyorsun.
Bana iyi davranıyorsun.
Bunu niçin yapıyorsun?
Çünkü...
- ...yaşamak istiyorum. - Özür dilerim. Kapatıyoruz.
- Sadece... - Eve gitme vakti.
...yaşamak istiyorum.
Yaşamak.
Benimle aşağı gel Paul.
Haydi.
- İçeri girdiler! - Ne oluyor?
Sana söylemeliyim, başım büyük belada. Yukarıdakiler beni öldürmek istiyor.
- Buranın başka çıkısı var mı? - Yok!
- Bu ne? - Hayır, oraya girme!
- Bu da ne? - Hayır, dokunma ona!
Hayır, o kovaya dokunma!
Tanrım.
- Benimle gel Paul. - Ne?
Benimle gel. Haydi.
Kapattınız, eve gitmek istiyorsun. Sadece bir dakika sürer.
- Size burada kimse yok diyorum. - Bu adamla anlaşamayacağız.
Kımıldama, bu şey üstüne yapışsın istemiyorum. Tamam.
Şuraya şu bezi koyayım.
Durun! Hayır! Durun!
Buradaki baskıyı hissediyor musun?
Bu gözeneklere çok iyi gelir.
Haydi, didik didik arayın!
Tamam.
Güzel. Hayır, hayır, hayır.
Şimdi şunu al.
Bu nereye açılıyor?
Orası özel bir daire.
- İyi. Kapıyı çalın. - Durun.
Ben çalarım.
- June. June? - Evet, ne var?
Rahatsız ettiğim için üzgünüm. Evine bakmak isteyen birileri var.
- Bir soygunla ilgiliymiş. - Çalışıyorum! Görmüyor musun?
- Biliyorum, affedersin. - Şu ise bak.
Affedersiniz.
Pardon. Bu adamı gördünüz mü?
O kadar zor görünmüyor.
- Buranın başka çıkışı var mı? - Hayır. Sadece bu.
Pekâlâ, gidiyoruz!
Haydi.
Rahatsız ettiğimiz için kusura bakmayın bayan, ama emindik...
Neyse, gidelim!
Burada zaman kaybediyoruz.
Tamam. Gittiler.
Harika. Harika.
Şimdi beni bu şeyden çıkarır mısın?
Hayır, böyle güvendesin. Hala geri gelebilirler.
Bak bayan, çok iyiydin. Müthiştin. Ama beni bundan çıkarır mısın?
Dinle, buna ben de bulaştım şimdi.
Üstünde çalışmaya devam etmeliyim. Yine gelebilirler.
Bayan, beni bu şeyden çıkar. Şimdi.
Beni duyuyor musun? Çıkar...
Tamam, bitti.
Yukarı çıkıp hala oradalar mı diye bakacağım.
Hemen dönerim.
Demedim mi sana dostum? Baksana.
- Bak şuraya. - Dostum, döküntü bunlar.
Ne diyorsun sen? Bunlar antika be dostum. Eski.
Plastik. Geceyi burada bitirelim dostum. Yeteri kadar çaldık.
Heykelim!
Dostum, dikkat et. Tamam.
Dostum, bunu almaya değer mi?
Ne, deli misin sen? Bu sanat.
Sanat çirkinmiş, dostum.
Sen bu kadar anlarsın ancak. Sanat çirkinleştikçe değerlenir.
- Bu bir servet eder o zaman. - Doğru.
- Şu meşhur adam yapmış. Segal. - Ya?
"Carson Şov"'da izliyorsundur. Hep banço çalıyor.
Carson'ı hiç izlemem.
Ya. Sen sanattan ancak bu kadar anlarsın.
Bilmiyorum dostum. Bir müzik setini her zaman alırım.
Evet, sen ne bilirsin? Müzik seti, müzik setidir. Sanat ise sonsuz.
GÜNAYDIN, PAUL
"Altyazılar": SDI Media Group
[TURKISH]